25-11-2018 Laatste zondag Kerkelijk Jaar 25-11-2018 Laatste zondag Kerkelijk Jaar
Op de laatste zondag van het kerkelijk jaar noemen we de namen van de gemeenteleden die ons het afgelopen jaar ontvielen. En het is een mooie gewoonte geworden om ook de namen te noemen van de kinderen die in onze kring werden geboren.

In ons slotlied straks aan het einde van deze dienst is dat mooi verwoord in het derde couplet: Van eerste kreet tot laatste zucht leef ik in U, en U in mij.

Geboren worden en sterven hoort bij elkaar. Het blijft niet bij de namen die we noemen vandaag. Want ook gedenken wij hen die wij, hetzij kort of lang geleden moesten loslaten, deze geliefden blijven in onze gedachten. Verdriet blijft, maar wij mogen ook weten dat zij leven in het licht van Gods eeuwigheid. Buiten de kring van de gemeente mocht ook nieuw leven worden ontvangen en daar is grote dankbaarheid voor.

Het doopvont is gevuld met water. Water is van levensbelang dat begint al in de baarmoeder. Op het moment dat een kind wordt geboren zal het zelf gaan drinken om te groeien. Soms moet een pasgeborene daar even aan wennen zo bleek na de geboorte van Femi Lize. Gelukkig kwam dat snel goed. In het water staan twee vaasjes, als symbool voor de twee kinderen die in ons midden werden geboren. In de vaasjes een witte roos. Kleur van reinheid en licht. Er bij een takje asparagus als teken van Gods zegen.

De krans op de vaas verbeeld die eeuwigheid, het werk van Gods hand dat nooit ophoud. Groen de kleur van trouw en van toekomst. De hedera mag dus niet ontbreken en is doorgevlochten in de krans als teken van die trouw. Die trouw van God blijft en gaat mee met de pasgeborenen en met ons die achterbleven en Zijn hulp niet kunnen missen. In de krans hebben we witte bloemetjes gestoken, er zijn ons al velen voorgegaan, een menigte die niemand kan tellen zegt een ander lied straks in de liturgie. In de open ruimte van de krans ook witte bloemen verbeeldend de engelen en God. Er branden kleine lichtjes in de vaas onder de krans. Het symboliseert ons verdriet als we geliefden moeten loslaten, want dat mag ook genoemd worden vandaag. Over de vaas een wit kleed. Dat verwijst naar de dag dat verdriet en pijn allemaal voorbij zal zijn.Wij mogen ons rein weten door het bloed van het Lam. Reinheid van eerste kreet tot laatste zucht. De hedera verbindt nieuw leven en dood over de spiegel heen met elkaar. Straks worden de kaarsjes aangestoken en zal symbolisch een hemels licht worden ontstoken dat zijn oorsprong vindt in de Paaskaars.
 
terug